მეხის ქურდი

 "- დაჭრილი ხარ, - მითხრა ანაბეთმა, - სწრაფად, წყალში ჩადი, პერსი.

  - კარგად ვარ.

  - არა, არ ხარ, - თქვა ანაბეთმა. - ქირონ, შეხედეთ!

  შეკამათების თავი არ მქონდა. ნაკადულში ჩავაბიჯე. მთელი ბანაკი გარს შემომერტყა.

  იმ წამსვე უკეთ ვიგრძენი თავი. ვიგრძენი, როგორ შემიხორცდა მკერდზე ჭრილობები. რამდენიმე ბავშვს გაკვირვებისგან ყბა ჩამოუვარდა.

  - მისმინეთ, არ ვიცი, ეს რატომ ხდება, - მოვუბოდიშე მათ, - მაპატიეთ...

  თურმე ჩემს შეხორცებულ ჭრილობებს სულაც არ უყურებდნენ.

  ბავშვები ჩემ თავზემოთ რაღაცას მიშტერებოდნენ.

  - პერსი, - ზევით მიმითითა ანაბეთმა,- შეხედე...

   როცა ზევით ავიხედე, სიმბოლო უკვე ქრებოდა, მაგრამ მწვანე, მბრუნავი ჰოლოგრამა მაინც გავარჩიე. ეს სამწვეტიანი შუბი იყო: სამკაპი.

  - ეს ცუდია, - ჩაიბუტბუტა ანაბეთმა, - მამაშენი...

  - ამოცნობილია, - გამოაცხადა ქირონმა.

  ყველამ დამიჩოქა, თვით არესის ბავშვებმაც უხალისოდ მოიყარეს მუხლი ჩემ წინაშე.

  - მამაჩემი? - დაბნეულმა ვიკითხე.

  - მამაშენი პოსეიდონია, - მითხრა ქირონმა. - "მიწისმრყეველი" , "ქართწარმომშობი" და "მამა ცხენებისა". დიდება პერსევს ჯექსონს, ზღვის ღმერთის ძეს."-რიკ რიორდანი