სუსხი
"- უნდა წავიდე,- ცრემლებმა ხმა დამიმძიმა,- გამაგებინე, როდის გინდა ვარჯიშის დაწყება. და გმადლობ... საუბრისთვის.
მივბრუნდი და უცებ მომესმა მისი მკვეთრად ნათქვამი: - არა.
უკან მივიხედე: - რა თქვი?
თვალი თვალში გამიყარა და ჩვენ შორის რაღაც თბილი, არაჩვეულებრივი და ძლიერი გრძნობით დაიმუხტა ჰაერი.
- არა, - გაიმეორა, - ტაშას არ დავთანხმდი.
- მე...- პირი დავმუწე, სანამ ყბა იატაკამდე ჩამომივარდებოდა, - კი მაგრამ...რატომ? შენს ცხოვრებაში ერთადერთი შანსი იყო. შვილი გეყოლებოდა. და ის ...ისიც...ხომ იცი, მოსწონდი...
სახეზე ღიმილის აჩრდილმა გადაურბინა: - ჰო, ასე იყო. ასეა. ამიტომაც ვუთხარი უარი. მე ვერ მივცემდი იმას, რაც მას სურდა, როცა... - რამდენიმე ნაბიჯით მომიახლოვდა, - როცა ჩემი გული სხვას ეკუთვნის."
რიშელ მიდი
Comments
Post a Comment